Myśli na niedzielę i cały tydzień Uroczystość Zesłania Ducha Świętego
1. Czytanie: Dz 2, 1–11
2. Czytanie: Rz 8, 8–17
Ewangelia: J 14, 15–16.23b–26
Uroczystość Zesłania Ducha Świętego nazywana jest w skrócie Pięćdziesiątnicą. Nazwa ta pochodzi od greckiego terminu pentēkostē hēméra – pięćdziesiąty dzień okresu wielkanocnego (wliczając Niedzielę Wielkanocną). W Dziejach Apostolskich znajdujemy opis tego wydarzenia:
„Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.”
To cudowne wydarzenie nie tylko budzi podziw, ale również skutecznie wpływa na życie uczniów Jezusa, przyczyniając się do ich wewnętrznej przemiany.
Ci, którzy byli pozbawieni odwagi, zostają przebudzeni
Po śmierci Jezusa Jego Apostołowie żyli w zwątpieniu i niepewności – niedowierzający i przerażeni, ukrywali się w Wieczerniku, pozbawieni odwagi. Po Zesłaniu Ducha Świętego otrzymali dar mówienia obcymi językami. Napełnieni Duchem Bożym, przebudzili się wewnętrznie i nabrali odwagi. Stanęli przed pobożnymi mężczyznami z różnych narodów i zaczęli głosić wielkie dzieła Boga:
„Partowie, Medowie i Elamici, mieszkańcy Mezopotamii, Judei i Kapadocji, z Pontu i prowincji Azji, z Frygii i Pamfilii, z Egiptu i okolic Libii aż po Cyrenę, a także Rzymianie przebywający tam, Żydzi i prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – każdy z nich słyszał apostołów mówiących w jego ojczystym języku.”
To, co się rozpadło, zostaje ponownie zjednoczone
Dzięki Zesłaniu Ducha Świętego ludzkość, podzielona przez różnorodność języków, została ponownie zjednoczona. Przypominamy sobie historię z Księgi Rodzaju o wieży Babel. Ludzie uwierzyli, że mogą własnymi siłami sięgnąć nieba i stać się podobni do Boga. Przecenili siebie, wzgardzili Bogiem. Przesadny egoizm, mania wielkości i dążenie do nieograniczonej władzy doprowadziły do rozpadu jedności. Porozumienie między ludźmi zostało zniszczone:
„Dlatego nazwano to miasto Babel (zamieszanie), ponieważ tam Pan pomieszał języki wszystkich ludzi i stamtąd rozproszył ich po całej ziemi.”
Do dziś trudno jest osiągnąć prawdziwe zjednoczenie.
Pięćdziesiątnica jako wezwanie do jedności
Pięćdziesiątnica ukazuje, jak ludzie mogą ponownie się odnaleźć – dzięki wierze w jednego Boga i wielkie dzieła Jego Syna, Jezusa Chrystusa. Jasne przesłanie Boga, wspólne wartości, dobra wola i pragnienie budowania życia dla dobra wszystkich mają moc prowadzenia do pokoju, współpracy i przyjaźni.
Czy potrzebujemy nowej formy bycia ze sobą?
Wydarzenia ostatniego tygodnia, związane z wyborami prezydenckimi w Polsce, były raczej trudne do strawienia. Kampania wyborcza niemal całkowicie przyćmiła konkretne programy kandydatów. Dialog został zastąpiony personalną walką. Każdy dbał o swój wizerunek, szkaluje przeciwnika, składał obietnice, które miały trafić do jak najszerszego grona odbiorców.
Wybory przypominały arenę żenującego boksu amatorskiego czy kick-boxingu, oderwaną od realiów życia codziennego. Obietnice często brzmiały jak próba detronizacji Boga – wszystko to przypominało budowę wieży Babel: maksymalnie wiele dla siebie, pociągnąć tłumy, ale z niewyraźnym przesłaniem, co właściwie ma zostać zbudowane. Dominuje hasłowość, brak konkretu.
Wybory przypominały arenę żenującego boksu amatorskiego czy kick-boxingu, oderwaną od realiów życia codziennego. Obietnice często brzmiały jak próba detronizacji Boga – wszystko to przypominało budowę wieży Babel.
W działaniach każdej ze stron można dostrzec elementy dyskryminacji. Jedni marginalizują mniejszość niemiecką w szkolnictwie, drudzy – katolików. Mimo że chrześcijanie stanowią zdecydowaną większość obywateli Polski, często próbuje się ich wykluczyć z życia publicznego. Równocześnie nie tworzy się przestrzeni dialogu z tymi, którzy myślą lub czują inaczej.
Potrzebujemy nowego podejścia do siebie nawzajem i do spraw, które trzeba wspólnie rozwiązywać – dla dobra poszczególnych osób, rodzin, społeczności lokalnych i całego kraju. Wszyscy potrzebujemy nowego Ducha. Może jest nim właśnie Duch Święty – ze swoją mocą łączenia narodów, języków, wartości, przesłań i odpowiedzialności. Zdolny do budowania pokoju
