Dzisiejszy odcinek poświęcę miedzi, pierwiastkowi śladowemu, który pełni bardzo ważne funkcje w organizmie. Podstawową rolą miedzi w organizmie jest regulowanie aktywności wielu enzymów uczestniczących w procesach warunkujących życie, dlatego też niedobór tego składnika może mieć dla nas poważne konsekwencje zdrowotne.
Foto: healthy living
Między innymi prowadzi do niedokrwistości i chorób serca, ale nie tylko. Miedź jest niezbędna także dla właściwej aktywności enzymów uczestniczących w procesach oddychania komórkowego, tworzenia naczyń krwionośnych oraz prawidłowej pracy układu odpornościowego. Jest to również składnik kluczowy dla układu krążenia, czyli serca i naczyń krwionośnych. Dzięki niej wytwarzane są czerwone krwinki, a także osłonki mielinowe w układzie nerwowym, które chronią go i umożliwiają przesyłanie impulsów.
Objawy niedoboru miedzi
To właśnie dzięki miedzi naskórek i włosy mają odpowiedni koloryt, ponieważ pierwiastek ten uczestniczy w produkcji melaniny, czyli barwnika obecnego w skórze. Na szczęście niedobór miedzi spotykany jest rzadko. Do deficytu dochodzi najczęściej u osób, które mają nieodpowiednio zbilansowana dietę albo są w trakcie kuracji odchudzającej. A do typowych dolegliwości przy niedoborze miedzi należą: brak apetytu, niski poziom hemoglobiny (barwnika występującego w czerwonych krwinkach), anemia, pękanie naczyń krwionośnych, łamliwość paznokci, zaburzenie pracy serca, zaburzenia koncentracji uwagi, drętwienie kończyn, uczucie mrowienia rąk i nóg, spadek odporności, zwiększona podatność na zakażenia. Jeżeli zatem zaobserwujemy u siebie takie objawy, powinniśmy zadbać o odpowiednią dietę, która zapewni naszemu organizmowi odpowiednią ilość miedzi. Należy jednak pamiętać, że co za dużo, to niezdrowo.
Za dużo też źle
Nadmiar tego pierwiastka w organizmie jest bowiem przyczyną niezdrowych objawów, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego, które wynikają z nagromadzenia się miedzi w neuronach. Jeśli tak się dzieje, prowadzi to do ich uszkodzenia, a u pacjenta pojawia się wtedy rozdrażnienie, nerwowość, depresja, a w skrajnych przypadkach psychoza.
W jaki sposób można uzupełnić braki pierwiastka?
Warto sięgnąć po naturalne źródła miedzi, takie jak wątróbka, zielone warzywa liściaste, pełne ziarna zbóż, niektóre ryby. Najwięcej miedzi znajdziemy w kaszy gryczanej, płatkach kukurydzianych, białym ryżu, mleku, serze (ementaler), kurzych jajach, bananach, orzechach włoskich i laskowych, wieprzowinie, schabie, kurczaku, wątrobie kurczaka, śledziach, fasoli białej, kakao, ziarnach soi, ziarnach soczewicy, boćwinie. Należy również pamiętać, że zapotrzebowanie na miedź jest uzależnione od wieku. W grupie wiekowej 1–3 lata wynosi 1,0 mg, 4–9 lat – 1,5 mg, z kolei młodzież w wieku 10–18 lat powinna wraz z dietą dostarczać 2,0 mg, a osoby powyżej 19. roku życia około 3,0 mg miedzi.
Nina Knipp